Η απειλή...
Τριμελής αντιπροσωπεία των ορδών που απειλούν την πατρίδα μας. Ειδικά αυτό στη μέση ακτινοβολεί πονηρία. (Από τη χθεσινή ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή για τα θέματα ιθαγένειας.)
Η Πορτογαλία, η Ελλάδα και το δημοκρατικό έλλειμμα στην Ε.Ε.
Το κοινοβούλιο της Πορτογαλίας, της πρώτης χώρας των PIGS, κατ' ουσίαν απέρριψε το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης που παρουσίασε η σοσιαλιστική κυβέρνηση Σώκρατες με την ανοχή της δεξιάς. Μπορεί τα μέτρα να προωθούνται εκβιαστικά μέσω του προϋπολογισμού, ωστόσο η υπερψήφιση του νομοσχεδίου για τις περιφερειακές χρηματοδοτήσεις στην ουσία τα ακυρώνει, καθώς συνεπάγεται αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Ταυτόχρονα, ένα τεράστιο κίνημα διαμαρτυρίας ξεδιπλώνεται στους δρόμους της Λισσαβώνας.
Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση περιέφερε το Πρόγραμμα Σταθερότητας για δύο ώρες -καθαρά ενημερωτικά- στη Βουλή ως Plan A. Πλην όμως αυτό που ανακοινώθηκε ήταν το Plan B, το οποίο μάλιστα ακύρωνε τον εν εξελίξει διάλογο. Και δηλώθηκε μάλιστα από την κυβέρνηση πως οποιοδήποτε άλλο μέτρο κριθεί αναγκαίο από τις Βρυξέλλες, ή από τις "αγορές", είναι προκαταβολικά δεκτό.
Η σύγκριση ανάμεσα στις πρακτικές που ακολουθούν οι δύο κυβερνήσεις έχει αξία από μόνη της, ωστόσο η πορτογαλική περίπτωση έρχεται να επιβεβαιώσει το δημοκρατικό έλλειμμα στην Ευρώπη: κλασικό παράδειγμα το λεγόμενο "ευρωσύνταγμα": Όπου στήθηκε κάλπη το αποτέλεσμα ήταν "όχι". Και επειδή στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, τη δεύτερη φορά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είτε πέρασαν τη Συνθήκη της Λισσαβώνας από τα εθνικά κοινοβούλια, όπως στην Ολλανδία και τη Γαλλία που είχαν ψηφίσει "όχι" στο δημοψήφισμα, είτε ανάγκασαν τους πολίτες να ξαναψηφίσουν υπό απειλή, όπως στην Ιρλανδία.
Η παγκόσμια κρίση ανέδειξε αντιθέσεις που υπέβοσκαν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Βρυξέλλες, με τη συνθήκη της Λισσαβώνας, έχουν "παραιτηθεί" υπέρ της ΕΚΤ. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις χαράσσουν "μονόδρομους" που οδηγούν απευθείας στη Φραγκφούρτη. Κάθε χώρα λειτουργεί on line με τον Τρισέ. Τελικά ο κάθε Ευρωπαίος εργαζόμενος βρίσκεται σε διμερή "διαπραγμάτευση" με τον κεντρικό τραπεζίτη ή τα γκρίζα στελέχη της ΕΚΤ. Ποιος βγαίνει κερδισμένος;
Κοινωνικό πραξικόπημα!
Είναι πια σαφές. Ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες δεν δέχτηκαν τέτοια επίθεση το εισόδημα, οι συντάξεις, η ασφάλιση, τα εργασιακά δικαιώματα και οι κοινωνικές παροχές. Και δεν είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι, αν τα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου περάσουν, δεν θα υποστούν απλώς οι εργαζόμενοι κάποιες θυσίες. Θα βυθιστούν στο σκοτάδι και στη βαρβαρότητα άγνωστο για πόσο χρονικό διάστημα η Παιδεία, η Υγεία, το Περιβάλλον και φυσικά οι άνθρωποι. Τα πάντα θα βουλιάξουν στον βάλτο του Συμφώνου Σταθερότητας, για να επιπλέουν μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι «αγορές».
Η επιχείρηση που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας δεν είναι συνεπώς μόνο ένα γιουρούσι, αντιλαϊκό και άδικο, για να μαζέψουν έσοδα και να κόψουν έξοδα. Δεν είναι απλώς μια προσπάθεια να πληρώνουν όλοι φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, να εξυγιανθούν τα δημόσια οικονομικά, να νοικοκυρευτεί, κατά την προσφιλή έκφραση του πρωθυπουργού, η οικονομία, να κλείσει η μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων, για να αναληφθούμε ύστερα όλοι μαζί στον ουρανό της ανάπτυξης. Ψέματα! Αυτό που ζούμε είναι κάτι πολύ παραπάνω. Πολύ πιο σκοτεινό και επικίνδυνο για τον τόπο και για όλους μας.
Είναι μια καλά συντονισμένη, με διεθνή στηρίγματα και προεκτάσεις, επιχείρηση να σμπαραλιαστούν σχέσεις και δικαιώματα. Μια αντιμεταρρύθμιση, μια παλινόρθωση της πιο άγριας καπιταλιστικής απολυταρχίας. Δείτε τις ξεσαλωμένες «αγορές», την αγριότητα με την οποία ζητούν αίμα μισθωτών και συνταξιούχων, τη λύσσα τους να καταργηθεί ο κοινωνικός χαρακτήρας της σύνταξης, το μένος τους για τη δημόσια υγεία, το πείσμα τους να δουλεύουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα, την αδιαφορία για το «πολιτικό κόστος» -δηλαδή για τις αντιδράσεις όσων προορίζονται για την κόλαση.
Πρόκειται για το κοινωνικό πραξικόπημα, που προετοίμαζαν χρόνια. Ο Μητσοτάκης γκρεμοτσακίστηκε, ο Σημίτης δείλιασε, ο Καραμανλής δραπέτευσε, αλλά η κρίση θεωρήθηκε ευκαιρία και ο Παπανδρέου τολμά. Υπό τα χειροκροτήματα και τους εκβιασμούς αγορών και αγοραίων, στέφεται σύγχρονος Λουδοβίκος Βοναπάρτης. Με πρωτοφανή στήριξη, πρωτοφανή συναίνεση, πρωτοφανή προπαγάνδα τρόμου και ψεύδους. Πιστεύει κανείς ότι αυτό δεν απαιτεί πρωτοφανείς πρωτοβουλίες, πρωτοφανείς μορφές πάλης, πρωτοφανές πολιτικό θάρρος. Μια πρωτοφανή εξέγερση; Ε τότε ξεχνάει ότι, σε ένα έθνος, όπως και σε μια γυναίκα, δεν συγχωρείται η απροφύλαχτη στιγμή, όπου ο πρώτος τυχόν τυχοδιώκτης θα μπορούσε να τη βιάσει ...;
Αλέκος Αλαβάνος: Μανιφέστο για "επιστροφή στο μέλλον"
"Σπόρο για να φυτρώσει στην κοινωνία" χαρακτήρισε το πολιτικό κείμενο, που είχε εξαγγελθεί από μέρες και παρουσιάστηκε χθες σε συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, ο Αλ. Αλαβάνος. Ο τέως πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ δημοσιοποίησε την πολιτική του πλατφόρμα με θέμα "Για να αλλάξουμε τα πράγματα", συνοδεύοντάς τη από 40 υπογραφές πολιτών της αριστεράς και εκπροσώπων ορισμένων συνιστωσών. Το κείμενο, που όπως είπε ο ίδιος θα κατατεθεί στα όργανα και τα μέλη του σχήματος, φιλοδοξεί να έχει "ευρύτερη απεύθυνση" και θέτει στο επίκεντρό του τη συγκρότηση "μετώπου αλληλεγγύης και ανατροπής". Παράλληλα προσπαθεί να σκιαγραφήσει τη μορφή αντιπολίτευσης που "χρειάζεται" να ασκήσει η αριστερά και προτάσσει ως "κομβικό στοιχείο" την ανατροπή του κυβερνητικού Προγράμματος Σταθερότητας και την "απελευθέρωση από τις εντολές του Συμφώνου Σταθερότητας".
Ο Αλ. Αλαβάνος παρουσίασε πλατφόρμα που υπογράφουν 40 πολίτες της αριστεράς και εκπρόσωποι ορισμένων συνιστωσών
Στο πλαίσιο κλιμάκωσης των δημόσιων παρεμβάσεών του, ο Αλ. Αλαβάνος πραγματοποίησε ακόμη ένα βήμα, παρουσιάζοντας μαζί με τον Γ. Θεωνά και την Ελ. Πατρικίου το "σχέδιο" που θα θέτει "την ιδέα μιας πλατύτερης συμπαράταξης, η οποία είναι έξω από τα όρια της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και έξω από τα όρια μιας συμπαράταξης με άλλες αριστερές δυνάμεις και η οποία θα έχει ως βασικό στοιχείο τη μετατόπιση σε ένα πολύ μεγάλο μέτωπο". "Παίρνουμε την πρωτοβουλία να θέσουμε ως θέμα συζήτησης τη συγκρότηση ενός κοινού τόπου συνάντησης, ανταλλαγής ιδεών, δημοκρατίας, αλληλεγγύης και θετικών δράσεων", ανέφερε χαρακτηριστικά ο τέως πρόεδρος του ΣΥΝ και πρόσθεσε ότι πρέπει "να 'πάμε πίσω στο μέλλον', στην ενότητα που αδέλφωνε, στη σύμπνοια που δικαίωνε, στην πρωτοβουλία που συγκλόνιζε".
Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων στάθηκε στα αποτελέσματα του Συμφώνου Σταθερότητας που βιώνει ο κόσμος της εργασίας, προσδιόρισε την αφετηρία της "πρωτοβουλίας" αυτής στις διαδικασίες της 3ης Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ και επανέλαβε τη θέση "να συμβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να διαμορφωθεί μια εναλλακτική κοινωνική πλειοψηφία που θα είναι σε σύγκρουση με την πολιτική που θα εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ". Παράλληλα επισήμανε το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για τις κινητοποιήσεις της χώρας μας, έφερε παράδειγμα την παρουσία χθες 12 ξένων καναλιών στη συνέντευξη της ΑΔΕΔΥ και σημείωσε ότι η Ελλάδα αποτελεί τον "πιο αδύναμο κρίκο" της Ε.Ε.
Ο Αλ. Αλαβάνος χαιρέτισε τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του σχήματος και απέδωσε σε αυτές ότι δεν χρησιμοποιεί πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ τον όρο "αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση", αλλά και για το ότι "χάνονται πλέον μέσα από τον χώρο της αριστεράς όλες αυτές οι ιδέες για τη δυνατότητα συνεργασίας στους μεγάλους δήμους ή τις περιφέρειες με το ΠΑΣΟΚ".
Ο Γ. Θεωνάς παρουσίασε το κείμενο - πλατφόρμα. Στάθηκε στην ανάγκη να κατακτήσει η αριστερά την "πολιτική ηγεμονία" και, για να το καταφέρει αυτό, πρόσθεσε ότι χρειάζεται αντιπολίτευση "δομική, κινηματική, ενωτική, ανατρεπτική και οραματική". Ταυτόχρονα σημείωσε τη σημασία δημοκρατικής εμβάθυνσης στον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι υπογραφές και ο χαιρετισμός Βεργόπουλου
Το πολιτικό κείμενο υπογράφουν, εκτός από τον Αλ. Αλαβάνο, οι: Αγγελόπουλος Βένιος, Αθανασιάδου Μυρσίνη, Αντωνίου Περικλής, Βαλαβάνη Νάντια, Γαλάνης Νίκος, Γεωργακάκη Ροδή, Δεμέστιχας Γρηγόρης, Θεοδόση Αυγή, Θεωνάς Γιάννης, Καβουριάρης Μάκης, Καλατζόπουλος Γιώργος, Καραβάς Αντώνης, Κοίλιας Βασίλης, Κοροβέσης Περικλής, Κούρκουλας Θανάσης, Κυριακάκης Βασίλης, Λατζανάκη Μαρία, Μαντζουράνης Σωκράτης, Μεσσίνης Μιχάλης, Μπενέκου Παναγιώτα, Μπόλαρη Μαρία, Νικολάου Κώστας, Νταβανέλλος Αντώνης, Παπαδημητρίου Ευθύμης, Παπαδημητρίου Μάνια, Παπαπέτρου Γιώργος, Παπουλής Κώστας (Γέρος), Πατρικίου Έλενα, Πλωμαρίτης Στρατής, Προκόβας Γιάννης, Ρινάλντι Ρούντι, Σαπουνάς Γιώργος, Σερεμέτης Δημήτρης, Στρατινάκης Γιώργος,Τραχανατζής Στάθης, Τρίκκας Τάσος, Τσακνιάς Δήμος, Φίλιος Φίλιππος, Χατζηλάμπρου Βασίλης.
Μήνυμα έστειλε ο Κώστας Βεργόπουλος χαιρετίζοντας "τη σημαντική πρωτοβουλία τους για ένα 'Μέτωπο ανατροπής και αλληλεγγύης', που να προέρχεται όχι από τη σύμπραξη κομματικών οργανισμών, αλλά από την ριζοσπαστικοποίηση των κοινωνικών δυνάμεων, με προέλευση, χωρίς εξαίρεση, από κάθε πολιτικό ορίζοντα".
Προοδευτικό μέτωπο για το μεταναστευτικό τώρα
Σύγκρουση χθες στη Βουλή του Αλ. Τσίπρα με Σαμαρά- Καρατζαφέρη που θέλουν να ακυρώσουν οποιοδήποτε βήμα για πολιτικά δικαιώματα και ιθαγένεια στους μετανάστες. Απολογητική η κυβέρνηση, υποχωρεί σε αξιώσεις του "μαύρου μετώπου".
Το ΚΚΕ καταγγέλλει τον ρατσισμό, αλλά δεν τολμά να ψηφίσει το νομοσχέδιο.
Σε σύγκρουση αξιών εξελίχθηκε η χθεσινή συζήτηση μεταξύ των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή για το μεταναστευτικό νομοσχέδιο. Καρατζαφέρης και Σαμαράς κινδυνολόγησαν με διάφορα προσχήματα, ακόμη και για τον κίνδυνο επαπειλούμενων ασθενειών εξαιτίας των μεταναστών! Ο Αντ. Σαμαράς ζήτησε να μην ψηφίσουν οι μετανάστες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές και προανήγγειλε ότι η Ν.Δ., ως κυβέρνηση, θα καταργήσει τον νόμο. Η Αλ. Παπαρήγα κατήγγειλε τον ρατσισμό, δήλωσε όμως ότι το ΚΚΕ δεν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο, γιατί υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν... εθνικές μειονότητες στη χώρα, αν δοθεί ιθαγένεια στους μετανάστες!
Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, υπογράμμισε ότι είναι αναγκαία η δημιουργία προοδευτικού μετώπου που θα απαντήσει στο συντηρητικό μέτωπο και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι με την υποχωρητικότητά της απέναντι στη Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ παραχωρεί την πολιτική ηγεμονία στη δεξιά αντιπολίτευση, για ένα θέμα στο οποίο υπάρχει προοδευτική πλειοψηφία. Το πρωί, ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε ημερίδα διαβούλευσης στη Βουλή, με τη συμμετοχή μεταναστών και οργανώσεων δικαιωμάτων. Οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι το νομοσχέδιο κάνει τομές, παρά τις ατολμίες του. Το απόγευμα ακροδεξιοί εισέβαλαν σε εκδήλωση στην Παλιά Βουλή που διοργάνωνε η Ένωση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αλλά απομακρύνθηκαν από την αστυνομία. Το θέμα έφερε στη Βουλή ο Αλ. Τσίπρας, χωρίς ωστόσο να υπάρξει καταδίκη από τα άλλα κόμματα και την κυβέρνηση.
Έπεσαν οι μάσκες στη Βουλή
Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για το μεταναστευτικό νομοσχέδιο ήταν η πρώτη πολιτική συζήτηση, μετά τις εκλογές, που δεν έγινε στο ναρκοθετημένο έδαφος της δημοσιονομικής δυσπραγίας. Τα κόμματα, χωρίς τις "αναγκαστικές πειθαρχίες" της οικονομικής κρίσης, ξεδίπλωσαν τις θέσεις τους πάνω σε ένα ευαίσθητο θέμα αξιών.
Το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση, παρά τις αντιφατικές ή και άτολμες διατάξεις του, προχωρεί σε μια δημοκρατική τομή που πρέπει να διαφυλαχθεί: Εγκαταλείπεται η φυλετική μεταφυσική για την ιθαγένεια (το δίκαιο του αίματος) και υιοθετείται η έλλογη αντίληψη για τον πολίτη (το δίκιο του εδάφους).
Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ προσπάθησε χθες να τρομοκρατήσει την κοινή γνώμη με ψέματα και δημαγωγίες. Κινδυνολόγησε ακόμη και για επαπειλούμενες επιδημίες εξαιτίας των μεταναστών. Και πρότεινε, ούτε λίγο ούτε πολύ, να μετατραπεί το Αγαθονήσι σε λοιμοκαθαρτήριο, θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές εποχές της ελληνικής μετανάστευσης στις ΗΠΑ.
Η φοβία έναντι του Άλλου στην ελληνική κοινωνία ιστορικά έχει συνδεθεί με τον εθνικισμό. Τώρα, σε εποχή οικονομικής κρίσης, επιχειρείται να συνδεθεί με την ανεργία αλλά και την ισλαμοφοβία. Επικίνδυνα παιχνίδια! Ο πρόεδρος της Ν.Δ., Αντ. Σαμαράς, εμφανίστηκε ως "κοσμιότερος Καρατζαφέρης". Εστίασε στη μικροπολιτική επιδίωξη να μην ψηφίσουν οι μετανάστες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές. Και προανήγγειλε ότι όταν γίνει (
κυβέρνηση θα καταργήσει τον νόμο για τους μετανάστες. Όπως ο Αβέρωφ με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, όπως ο Κ. Καραμανλής για τις ταυτότητες. Δημαγωγίες...
Χθες στη Βουλή υπήρξε μια ιδεολογική αντιπαράθεση, σύγκρουση αξιών. Σε αυτήν την περίπτωση, σημασία δεν έχουν οι υποσημειώσεις, αλλά η κεντρική ιδέα. Με ή εναντίον της αλληλεγγύης; Με ή εναντίον της ισονομίας; Με ή εναντίον την δημοκρατικής συγκρότησης της κοινωνίας; Στα ερωτήματα αυτά, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ρητορική, αλλά έμπρακτη. Με τους αγώνες έξω από τη Βουλή, με την ψήφο μέσα στη Βουλή. Η υποχωρητικότητα της κυβέρνησης ελέω συναίνεσης απεδείχθη αυταπάτη. Οι υπεκφυγές, με κατάρες κατά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, είναι άσφαιρα πυρά, αν δεν συνοδεύονται από το βόλι της ψήφου.
Χθες, στη μέση του καρναβαλιού, έπεσαν πολλές μάσκες στη Βουλή.
Την πρώτη θέση και αυξημένη κατά 2 έδρες εκπροσώπηση στη διοίκηση της Ομοσπονδίας κατέκτησαν οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς στο 7ο τακτικό συνέδριο της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα. Την πρώτη θέση κατέλαβε το ψηφοδέλτιο που στήριξε η Αγωνιστική Ενότητα Γιατρών (ΑΕΓ), με τους αντιπροσώπους της ΔΕΑ και της ΚΟΕ να επιλέγουν τη συμμαχία με το ψηφοδέλτιο της Αριστερής Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Ιατρών - ΑΡΣΙ (εξωκοινοβουλευτική αριστερά).
Οι νοσοκομειακοί γιατροί συμμετέχουν στην αυριανή απεργία της ΑΔΕΔΥ
Μαζί με τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, στους νικητές του συνεδρίου περιλαμβάνεται και η ΑΡΣΙ, η οποία αύξησε επίσης κατά 2 έδρες την εκπροσώπησή της στο νέο Γενικό Συμβούλιο (Γ.Σ.) της Ομοσπονδίας, ενώ στους χαμένους είναι η συνδικαλιστική παράταξη της δεξιάς, η οποία απώλεσε 2 έδρες, αλλά και εκείνη του ΚΚΕ, η οποία απώλεσε 1 έδρα. Το συνολικό σκηνικό συνιστά ανατροπή των συσχετισμών δύναμης στο εσωτερικό του κινήματος των νοσοκομειακών γιατρών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η πολιτική διακήρυξη του 7ου συνεδρίου της ΟΕΝΓΕ εγκρίθηκε με τις ψήφους των αντιπροσώπων της ριζοσπαστικής αριστεράς και της ΑΡΣΙ.
Συγκεκριμένα, στις εκλογές για την ανάδειξη των νέων μελών του Γ.Σ. της ΟΕΝΓΕ, οι παρατάξεις έλαβαν: "Μέτωπο" (ΑΕΓ και ανεξάρτητοι) 69 ψήφους και 7 έδρες στο νέο Γ.Σ., έναντι 5 εδρών στο προηγούμενο Γ.Σ., ΠΑΣΚ 67 έδρες και 6 έδρες, όσες και στο προηγούμενο Γ.Σ., ΔΗΚΝΙ (Ν.Δ.) 58 ψήφους και 6 έδρες, έναντι 8 στο προηγούμενο Γ.Σ., ΑΡΣΙ 48 ψήφους και 5 έδρες, έναντι 3 στο προηγούμενο Γ.Σ., και ΔΗΠΑΚ (ΚΚΕ) 30 ψήφους και 3 έδρες, έναντι 4 στο προηγούμενο Γ.Σ. Η παράταξη "Νυστέρι" (εξωκοινοβουλευτική αριστερά), η οποία είχε 1 έδρα στο προηγούμενο Γ.Σ., συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της ΑΡΣΙ.
Σημειώνεται ότι από το ψηφοδέλτιο που στήριξε η ΑΕΓ εκλέχθηκαν στο νέο Γ.Σ. οι Δημ. Βαρνάβας, Στ. Τερζής, Ανδρ. Ξανθός, Κ. Λιβαδάς, Σ. Παπαδόπουλος, Κ. Γιαννάκενας και Στ. Δημητρακόπουλος.
Η διακήρυξη του συνεδρίου
Στην πολιτική διακήρυξη του 7ου συνεδρίου της ΟΕΝΓΕ τονίζονται μεταξύ άλλων τα εξής: "Ειδικά για την Υγεία, την Πρόνοια, το λεγόμενο κοινωνικό κράτος, το Σύμφωνο 'Σταθερότητας' δίνει τη χαριστική βολή. Με την ακύρωση των προσλήψεων, την δραματική μείωση της κρατικής επιχορήγησης για τα δημόσια νοσοκομεία (περικοπή των λειτουργικών κονδυλίων κατά 2/3), την μείωση αποδοχών και την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και εφημέρευσης των νοσοκομειακών γιατρών και των υπόλοιπων υγειονομικών πραγματοποιείται η οριστική κατεδάφιση του δημόσιου συστήματος περίθαλψης. Εξακολουθεί η ασύστολη πριμοδότηση του κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα, ενώ προωθείται η παραπέρα εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών Υγείας συνολικά. Η ΟΕΝΓΕ βρίσκεται στον αντίποδα των προθέσεων και των επιλογών τους. Το κίνημα των νοσοκομειακών γιατρών εντάσσει όλες τις από δω και πέρα διεκδικήσεις του στον άμεσο και επιτακτικό στόχο της ανατροπής του σταθεροποιητικού προγράμματος της κυβέρνησης και του Συμφώνου Σταθερότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μένουμε ανυποχώρητοι στον στόχο για δημόσια, δωρεάν, υψηλού επιπέδου καθολική περίθαλψη για όλους ζουν και εργάζονται στη χώρα, ένας στόχος που δεν επιτρέπουμε να θυσιάζεται στο όνομα κανενός Συμφώνου Σταθερότητας. Κατηγορηματικά απορρίπτουμε: Την αναστολή των προσλήψεων γιατρών και το πάγωμα των κρίσεων για τις ήδη προκηρυγμένες θέσεις, την αναστολή προσλήψεων νοσηλευτών και άλλων επαγγελματιών Υγείας, τη μείωση των λειτουργικών δαπανών για τα νοσοκομεία, τη μείωση των κονδυλίων για εφημερίες, την περικοπή στις αποδοχές των νοσοκομειακών γιατρών και όλων των υγειονομικών, τη διεύρυνση ελαστικών μορφών απασχόλησης στο δημόσιο σύστημα Υγείας".
Το συνέδριο αποφάσισε την εφαρμογή προγραμμάτων 4 εφημεριών ανά μήνα για κάθε νοσοκομειακό γιατρό και 3 απεργιακές κινητοποιήσεις μέχρι τις αρχές Μαρτίου, αρχής γενομένης από τη συμμετοχή του κλάδου στην αυριανή απεργία της ΑΔΕΔΥ.
ΣΥΝ: Νίκη των αγωνιζόμενων γιατρών
Σε δήλωσή του στην "Α", ο γραμματέας της νομαρχιακής επιτροπής Υγείας του ΣΥΝ και μέλος της ΚΠΕ του κόμματος, Γ. Μπασκόζος, αναφέρει τα εξής: "Το αποτέλεσμα και οι αποφάσεις του συνεδρίου σηματοδοτούν τη δικαίωση των νοσοκομειακών γιατρών που αγωνίστηκαν για εργασιακή και επιστημονική αξιοπρέπεια και για να ζουν από τον μισθό τους. Σηματοδοτούν επίσης την έναρξη αγωνιστικών κινητοποιήσεων για να σταματήσει η υποβάθμιση του δημοσίου συστήματος Υγείας και των δικαιωμάτων των νοσοκομειακών γιατρών".
ΑΔΕΔΥ: Απεργία - απάντηση στο "ψαλίδι" μισθών και εισοδημάτων
Απεργία - απάντηση στα μονομερή μέτρα μείωσης των εισοδημάτων και τις επώδυνες αλλαγές που σχεδιάζονται στο ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και μείωση των συντάξεων χαρακτήρισε την αυριανή 24ωρη κινητοποίηση (συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος) των δημοσίων υπαλλήλων ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Σπ. Παπασπύρος, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για νέα απεργιακή κινητοποίηση μέσα στον Μάρτιο.
Προβλέποντας ταυτόχρονα ότι η κυβέρνηση θα οδηγηθεί σε νέα εξαγγελία επώδυνων μέτρων, όταν το επόμενο δίμηνο θα προσφύγει εκ νέου σε δανεισμό, τόνισε ότι τα μέτρα περικοπής μισθών και εισοδημάτων μπορεί να "εξημερώνουν" τις αγορές, είναι όμως αδιέξοδα και αναποτελεσματικά, καθώς βυθίζουν τη χώρα και την οικονομία σε ύφεση και μειώνουν το βιοτικό επίπεδο.
"Τα μέτρα είναι μονόπλευρα, δεν υπηρετούν κάποιο σχέδιο. Στοχοποιώντας τους δημόσιους υπαλλήλους, οι περικοπές θα απλωθούν στο σύνολο των εργαζομένων. Το ψαλίδι στους μισθούς θα βυθίσει σε πορεία ύφεσης και εν τέλει πτώχευσης, καθώς δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα. Πρόκειται για άδικες θυσίες και χωρίς αντίκρισμα". Όπως υπογράμμισε, το πραγματικό δίλημμα είναι: "Ψαλίδι σε μισθούς και ασφαλιστικά δικαιώματα ή αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής, και της νομοθετημένης διαφθοράς", προσθέτοντας ότι "με την απεργία της Τετάρτης υπογραμμίζουμε την ανάγκη στροφής της κυβερνητικής πολιτικής σε ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση, με προστασία της κοινωνικής συνοχής, με ανάπτυξη ως απάντηση στην ύφεση και όχι με πολιτικές που δεν θα διαμορφώνουν ρήγμα στην κοινωνία".
Πάνω από 20% η μείωση αποδοχών
Για την ανάγκη ενιαίας παρέμβασης του συνδικαλιστικού κινήματος μπροστά στο ξεδίπλωμα των κυβερνητικών μέτρων και προκειμένου "να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση", έκανε λόγο ο αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Η. Βρεττάκος, αφήνοντας αιχμές για έλλειψη συντονισμού στην πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Ειδικότερα για τις εισοδηματικές απώλειες των υπαλλήλων, τόνισε ότι 6 στους 10 δημόσιους υπαλλήλους θα έχουν μείωση των εισοδημάτων τους το 2010 από 5% μέχρι και 25%. Οι περικοπές ξεκινούν από τα 150 ευρώ και φθάνουν μέχρι και τα 780 ευρώ τον μήνα. Σε αυτές τις απώλειες θα πρέπει να προστεθούν η μείωση των αποδοχών λόγω αύξησης των κρατήσεων το 2008, αλλά και το πάγωμα των μισθών το 2009. Για το 2010 η μείωση μόνο στις ονομαστικές αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων θα κυμανθεί από 3% έως και περισσότερο από 15%.
Ειδικότερα για τις περικοπές σε μισθούς και επιδόματα, η ΑΔΕΔΥ επισημαίνει ότι πέρα από την εισοδηματική υποβάθμιση θα χειροτερέψει τους όρους αποπληρωμής δανείων που έχουν λάβει οι δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 19 δισ. ευρώ τον χρόνο, που είναι η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων, σύμφωνα με στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, τα 3 δισ. ευρώ αφορούν αποπληρωμή δανείων. Ομοίως άλλα 5 εκ. ευρώ ετησίως αφορούν άλλες αποπληρωμές δανειακών αναγκών στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, πλην στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων ή πιστωτικών καρτών.
Να αλλάξουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας
Η χθεσινή συνέντευξη Τύπου της ΑΔΕΔΥ προσέλκυσε το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ειδησεογραφικών πρακτορείων και εφημερίδων, ενώ παρούσα ήταν και η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσίων Υπηρεσιών, Ρόζα Παβανέλι. Στην παρέμβασή της τόνισε την ανάγκη άμεσης αλλαγής της πολιτικής της Ε.Ε. υπογραμμίζοντας χαρακτηριστικά "τη χρεωκοπία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών". Όπως πρόσθεσε, "η οικονομική κρίση δεν είναι πρόβλημα μόνο για την Ελλάδα σήμερα, ή αύριο για την Πορτογαλία, την Ισπανία και χθες για την Ιρλανδία. Χρειάζεται μια ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική συνοχής αλλάζοντας τη Συνθήκη της Λισσαβώνας και το Σύμφωνο Σταθερότητας που υπαγορεύουν αυτές τις πολιτικές ύφεσης και φτώχειας".
Στις 24 Φεβρουαρίου απεργούν οι δημοσιογράφοι
Τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις, διεκδικώντας την επίλυση σοβαρών ασφαλιστικών και εργασιακών προβλημάτων, αποφάσισαν και οι δημοσιογράφοι, για τις 24 Φεβρουαρίου, ημέρα απεργίας της ΓΣΕΕ. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) στη χθεσινή της συνεδρίαση αποφάσισε και προτείνει στις Ενώσεις- μέλη της την πραγματοποίηση 24ωρης απεργίας. Οι επιμέρους Ενώσεις που απαρτίζουν την ΠΟΕΣΥ (ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜ-Θ κ.ο.κ.) αναμένεται να συνεδριάσουν στο επόμενο διάστημα και να πραγματοποιήσουν την απεργία. Εν τω μεταξύ, σε συντονισμό βρίσκονται οι δημοσιογράφοι και με τους άλλους εργαζομένους στον Τύπο και τα ΜΜΕ (τεχνικούς, προσωπικό, διανομή κ.λπ.) προκειμένου να συμμετέχει στην απεργία όλος ο κλάδος.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
Κοιν.: ΕΛΜΕ, ΜΜΕ
Μας προξενεί κατάπληξη το γεγονός ότι, λίγες ημέρες πριν την μεγάλη απεργία στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα της 10ης Φεβρουαρίου 2010, που πραγματοποιείται για να εκφραστεί η αγανάκτηση και η αντίστασή μας στα νεοφιλελεύθερα μέτρα σκληρής και μονόπλευρης λιτότητας που μας επιφυλάσσει το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας, στις εφημερίδες ΕΘΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και ΝΕΑ δημοσιεύονται ανακριβή στοιχεία που αφορούν τις αμοιβές των εκπαιδευτικών. Συγκεκριμένα, και ενώ η κυβέρνηση εξαγγέλλοντας την περικοπή των επιδομάτων στο δημόσιο, ουσιαστικά επιχειρεί με την οικονομική της πολιτική να φορτώσει και πάλι τα βάρη της κρίσης στους εργαζομένους, προσπαθώντας παράλληλα να πείσει και την κοινωνία για δήθεν «υψηλόμισθους» εργαζόμενους στο δημόσιο, στην προσπάθεια αυτή ηθελημένα ή αθέλητα συμμετέχει και μέρος των ΜΜΕ.
Για παράδειγμα, στις παραπάνω εφημερίδες παρουσιάστηκαν πίνακες μισθοδοσίας ή επιδόματα που λαμβάνουν οι εκπαιδευτικοί που όμως απέχουν από την πραγματικότητα.
Συγκεκριμένα:
Α) Στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ στις 4 -2-2010 γράφτηκε ότι οι εκπαιδευτικοί λαμβάνουν ως μηνιαίο μισθό 2.436 €, χωρίς να διευκρινίζεται αν είναι μικτά ή καθαρά και σε πόσα χρόνια υπηρεσίας αντιστοιχεί ο μισθός αυτός.
Επίσης γράφεται ψευδώς ότι οι εκπαιδευτικοί λαμβάνουν το επίδομα (παροχή) των 176 €, όταν είναι σε όλους γνωστό πως αυτό δεν συμβαίνει και οι εκπαιδευτικοί έχουν προσφύγει στα δικαστήρια διεκδικώντας την καταβολή του επιδόματος.
Το κίνητρο απόδοσης αναφέρεται, επίσης ψευδώς, ότι είναι 160 €, ενώ είναι 100 € και χορηγείται ως γενικό επίδομα σε όλους τους δημόσιους υπάλληλους (κατηγορίας ΠΕ).
Αναφέρεται δε, τέλος, και ένα ποσό υπερωριών 200 €, που δεν λαμβάνει κανείς εκπαιδευτικός.
Παρουσιάζεται έτσι ένας πλασματικός μισθός «υψηλόμισθου» εκπαιδευτικού.
Β) Στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 6-2-2010 αναφέρεται ψευδώς ότι το επίδομα των εκπαιδευτικών είναι 410 - 820 € !!, ενώ η πραγματικότητα είναι πως τα δυο επιδόματα των εκπαιδευτικών είναι: το εξωδιδακτικής απασχόλησης 355,91 € και το διδακτικής προετοιμασίας 105 €, δηλαδή σύνολο 460,91 €.
Ακόμη και αν προσθέσουμε το κίνητρο απόδοσης που είναι 100 € και χορηγείται, όμως, ως γενικό επίδομα σε όλους τους δημόσιους υπάλληλους, τότε έχουμε 560,91 €.
Σε καμία περίπτωση, πάντως, δε φτάνει το ύψος του δημοσιεύματος της εφημερίδας.
Γ) Στην εφημερίδα Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 7-2-2010 (σελ. 16) αναφέρεται, επίσης ψευδώς, πως το επίδομα εξωδιδακτικής προετοιμασίας είναι 355 - 821 € (!), ενώ, όπως ήδη αναφέρθηκε, είναι 355,91 €.
Για την πλήρη επιβεβαίωση των όσων γράφουμε επικαλούμαστε στοιχεία που υπάρχουν τόσο στις ιστοσελίδες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ) http://www.mof-glk.gr/misthologio.htm
όσο και της ΟΛΜΕ http://olme-attik.att.sch.gr/files/misthkath/MISTHOI-2009.xls
Τέλος, για να συμπεράνει ορθά κανείς αν ο εκπαιδευτικός στην Ελλάδα ανήκει στους «υψηλόμισθους» ή όχι, εμείς απλώς αναφέρουμε πως οι καθαρές αποδοχές του νεοδιόριστου άγαμου εκπαιδευτικού είναι 1.061,41 €, ενώ μετά από 35 χρόνια υπηρεσίας φθάνουν στο «αστρονομικό» ποσό των 1.628,85 € !!
Ο παρακάτω πίνακας είναι αποκαλυπτικός.
|
Καθηγητής/-τρια άγαμος/-η ΠΕ 4ετούς φοίτησης |
|||||||
|
Έτη Υπηρεσίας |
Βασικός Μισθός |
Διδακτικής Προετοιμασίας |
Εξωδιδακτικής Απασχόλησης |
Κίνητρο Απόδοσης |
Μικτές Αποδοχές |
Κρατήσεις |
Καθαρές Αποδοχές |
|
0-1 |
985 |
105 |
355,91 |
100 |
1.545,91 |
484,50 |
1.061,41 |
|
20-21 |
1.385 |
105 |
355,91 |
100 |
1.945,91 |
485,09 |
1.460,82 |
|
33 + |
1.666 |
105 |
355,91 |
100 |
2.226,91 |
598,06 |
1.628,85 |
Όπως είναι αποκαλυπτική και κάθε σύγκριση με τους μισθούς των Ευρωπαίων συναδέλφων μας. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του ΟΟΣΑ, ο Έλληνας εκπαιδευτικός λαμβάνει στα 35 χρόνια υπηρεσίας, μόλις το 51% του μέσου όρου του μισθού του εκπαιδευτικού στις 12 πρώτες χώρες της ευρωζώνης!!
(αναλυτικά, δείτε στο http://olme-attik.att.sch.gr/files/misthkath/misthkath.xls)
Στείλαμε ήδη επιστολές στις παραπάνω εφημερίδες και θέλουμε να ελπίζουμε για την διόρθωση των στοιχείων σύμφωνα με την πραγματικότητα.
Ελένη Ζωγραφάκη, Θέμης Κοτσιφάκης
Μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης με αφορμή τον πρόσφατο εγκλεισμό δύο αδελφών 14 και 15 ετών στη φυλακή ανηλίκων Κασσαβέτειας κατέθεσε ερώτηση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης
Ο βουλευτής ερωτά αν ο υπουργός θα προχωρήσει στην άμεση αναμόρφωση όλου του πλαισίου που αντιμετωπίζει την παραβατικότητα των ανηλίκων με τρόπο που θα διευκολύνει την κοινωνική τους επανένταξη και αν θα επανεξετασθεί το ζήτημα της αντιμετώπισης της παραβατικότητας ανηλίκων και του μέτρου του εγκλεισμού τους το οποίο αποδεδειγμένα μετατρέπει τον ανήλικο παραβάτη σε ενήλικο εγκληματία.
Ο βουλευτής πληροφορούμενος περιπτώσεις νεαρών κρατουμένων και στην φυλακή ανηλίκων Αυλώνα οι οποίοι είναι έγκλειστοι για μικροαδικήματα εκφράζει την ανησυχία του για την παρατηρούμενη αυστηρότητα των αποφάσεων των δικαστηρίων ανηλίκων οι οποίες δεν βοηθούν στην κοινωνική ένταξη των παραβατικών ανηλίκων.
Ο Τ. Κουράκης δήλωσε: «είναι γνωστό ότι ο εγκλεισμός παιδιών και ο συγχρωτισμός τους με άλλους κρατούμενους μεγαλύτερους στην ηλικία είναι ο πλέον σίγουρος τρόπος για τον κοινωνικό αποκλεισμό αυτών των παιδιών που δρομολογεί την υποτροπή καθώς το περιβάλλον των φυλακών και η έλλειψη υποδομών κάθε άλλο παρά βοηθούν στο σωφρονισμό και στην κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων».
To Γραφείο ΤύπουΑπόρριψη του Σώματος των Επιτρόπων από την ευρωομάδα της Αριστεράς - Αιτιολόγηση της αρνητικής ψήφου του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή
Κατά τη διάρκεια της σημερινής ψηφοφορίας στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, η πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς / Βόρειας Πράσινης Αριστεράς καταψήφισε το Κολλέγιο των Επιτρόπων που πρότεινε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής, αιτιολόγησε την αρνητική του ψήφο ως εξής:
"Καταψήφισα τους προτεινόμενους Επιτρόπους (Κολέγιο) γιατί θα ακολουθήσουν τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση στην πολύπλευρη κρίση και στις μεγάλες ανισότητες. Θα προωθήσουν τη Συνθήκη της Λισσαβόνας και τη στρατηγική της Ε.E. 2020, οι οποίες ενισχύουν την κυριαρχία των αγορών, την αύξηση της ανεργίας, την επισφαλή και ανασφάλιστη εργασία, το ξήλωμα του κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος και τον περιορισμό των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Οι αδιαφανείς διαδικασίες και το δημοκρατικό έλλειμμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκαλούν τη δυσπιστία των πολιτών και οξύνουν την κρίση νομιμοποίησης των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, όπως εκφράστηκε και πρόσφατα με την τεράστια αποχή των πολιτών από τις ευρωεκλογές. Η συνέχιση της πολιτικής αυτής οδηγεί στη μη εκπλήρωση των προσδοκιών των Ευρωπαίων πολιτών.
Η ευρωπαϊκή Αριστερά θα είναι απέναντι σε αυτή την πολιτική μέσα στο ευρωκοινοβούλιο αλλά και με τους αγώνες των εργαζομένων και τα κοινωνικά κινήματα για να υλοποιηθούν οι ελπίδες της νέας γενιάς, για μια Ευρώπη δημοκρατική, κοινωνική, φεμινιστική, οικολογική και φιλειρηνική ".
To Γραφείο Τύπου«Να γίνει η κρίση, ευκαιρία νέων μαζικών αγώνων» - Παρέμβαση Η. Διώτη, με αφορμή την αυριανή 24ωρη απεργία
Η επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων και του συνόλου των κοινωνικών στρωμάτων της χώρας, για μια ακόμη φορά, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κλιμάκωση.
Η ίδια πολιτική δύναμη που προεκλογικά είχε κάνει σημαία της το σύνθημα «μαζί για τον πολίτη», ξέχασε άλλη μια φορά τη συνθηματολογία της, αθετεί τις όποιες υποσχέσεις της και ξεκινά νέα επιδρομή στις τσέπες του κόσμου της εργασίας, σαν να είναι αυτοί το πρόβλημα.
Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός σε όλους τους τόνους καλούν τους μισθωτούς να πληρώσουν την κρίση, την ίδια στιγμή που ουδόλως θα θιγεί η κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών, η φορολογική ασυλία του μεγάλου κεφαλαίου, η συστηματική φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή των πλουσίων.
Τα μέτρα που εξήγγειλε με το διάγγελμά του ο Γ. Παπανδρέου οδηγούν την ελληνική κοινωνία σε μια μεγάλη οπισθοδρόμηση. Αυξάνουν την ανεργία, διαλύουν το ασφαλιστικό, προκαλούν μια τεράστια αναδιανομή προς όφελος των πλουσίων, μειώνουν δραματικά το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων, καταστρέφουν δικαιώματα τους.
Τα κυβερνητικά μέτρα δεν είναι δίκαια, δε λύνουν τα προβλήματα και, σίγουρα, δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε αναπόφευκτα. Υπάρχει εναλλακτική λύση που προτείνει η ριζοσπαστική αριστερά. Απαιτείται ανακαθορισμός στόχων και προτεραιοτήτων με έμφαση:
" στην καταπολέμηση της ανεργίας, την ενίσχυση των μισθών και των συντάξεων, την ισχυροποίηση του κοινωνικού κράτους
" στην προώθηση της πλήρους, σταθερής και ασφαλισμένης εργασίας
" στην επιβολή μεγαλύτερων φόρων στους έχοντες και κατέχοντες και το κεφάλαιο, και τη ριζοσπαστική φιλολαϊκή φορολογική μεταρρύθμιση. Στη λήψη άμεσων μέτρων για την καταπολέμηση της παραοικονομίας και της εισφοροδιαφυγής
" στον έλεγχο της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος με πρώτο βήμα την δημιουργία ισχυρού δημόσιου πυλώνα.
" στην ανάκτηση από το Δημόσιο της στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν. Στην προώθηση του εργατικού και κοινωνικού ελέγχου.
" Στη δημιουργία συμμαχιών για να αλλάξει ριζικά το νεοφιλελεύθερο και καταπιεστικό ευρωπαϊκό πλαίσιο που λεηλατεί αντί να βοηθά τις χώρες με ασθενέστερες οικονομίες. Για την κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας.
Η κρίση για κάποιους είναι καταστροφή και για άλλους είναι ευκαιρία νέας κερδοφορίας. Ας κάνουμε την κρίση τους, με τη σημερινή 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ, τη δική μας ευκαιρία για νέες, μαζικές, πολύχρωμες μάχες, για την δημιουργία μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με κορμό της τη ριζοσπαστική αριστερά.
To Γραφείο Τύπου
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ
ΟΛΜΕ
ΤΕΤΑΡΤΗ 10 /2/2010
· Μπροστά στην επίθεση που δέχεται ο κόσμος της εργασίας
· Μπροστά στη σκληρότητα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών κυβέρνησης και Ε.Ε
· Μπροστά στην άδικη μείωση του μισθού μας
· Μπροστά στην ανατροπή του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος
· Μπροστά στον κίνδυνο ανατροπής των εργασιακών μας σχέσεων με το πέρασμα των σχολείων στους δήμους
· Μπροστά στη μείωση των διορισμών και στην εξάπλωση της ωρομίσθιας σκλαβιάς
· Μπροστά στην απόλυτη ανάγκη να υπερασπίσουμε με συλλογικό αγωνιστικό πνεύμα αλληλεγγύης τα δικαιώματά μας
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ
ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ - ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ 11:00 πμ
Πάτρα 8-2-2010 http://enotikoaristero.wordpress.com
Του Παναγιώτη Κυριακούλια*
Η κατάσταση στην αγορά εργασίας ήδη έχει λάβει δραματικές διαστάσεις για τους μισθωτούς. Για παράδειγμα, στο χώρο των κέντρων και των φορέων επαγγελματικής κατάρτισης, έναν χώρο που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να εργάζεται με ανεβασμένες μηχανές, ιδίως αυτήν την περίοδο, λόγω της οξείας οικονομικής κρίσης και των εφιαλτικών ποσοστών της ανεργίας, το σύστημα καταρρέει ελλείψει χρημάτων. Απολύσεις, διαθεσιμότητες, μετατροπή της πλήρους απασχόλησης σε μερική και μη καταβολή δεδουλευμένων είναι στην ημερήσια διάταξη για 4.000 ανθρώπους, και με τα κρούσματα να πολλαπλασιάζονται γεωμετρικά.
Η κυβέρνηση, όντας δέσμια του νεοφιλελεύθερου και καταστροφικού Συμφώνου Σταθερότητας, δεν έχει ούτε τη βούληση, ούτε την ικανότητα να αντισταθεί στις παράλογες απαιτήσεις των αγορών και της Ε.Ε., ασκώντας μια άλλη πολιτική. Θεωρεί ρεαλιστικό μονόδρομο, το αδιέξοδο που έχει επιλέξει. Και το ονομάζει Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης! Το οποίο σημαίνει οδυνηρά φορολογικά μέτρα για τους μισθωτούς και συνταξιούχους, άγριο πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, κατάργηση εδώ και τώρα της κοινωνικής ασφάλισης, ακόμα περισσότερη επιδοτούμενη ευελιξία για τους εργοδότες.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει επιλέξει την αφωνία. Θυμίζοντας τις παλαιότερες ημέρες ενός θλιβερού κυβερνητικού συνδικαλισμού, αρνείται όχι μόνο να συντονίσει την πάλη των εργαζομένων, αλλά ούτε καν να στοιχηθεί με το συνεχώς διογκούμενο ρεύμα αγανάκτησης του κόσμου της εργασίας, ο οποίος φωνάζει για συντονισμένο απεργιακό αγώνα στις 10 Φεβρουαρίου και περαιτέρω κλιμάκωση. Στηρίζει απροκάλυπτα την κυβέρνηση, προκηρύσσοντας μια «ξεκούδουνη» απεργία στις 24 Φλεβάρη, έτσι για το «ξεκάρφωμα». Τη βοηθά και το ΠΑΜΕ, που η «ταξική του καθαρότητα» διασπά τη δημιουργία ενός αυθεντικού πανεργατικού μετώπου και ακυρώνει την αποτελεσματικότητα του αγώνα.
Η πραγματική ΓΣΕΕ όμως θα βγει στους δρόμους την Τετάρτη συμμετέχοντας στην απεργιακή κινητοποίηση. Η πρωτοβουλία από τα κάτω, 40 περίπου πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμό και αγωνιστική δράση, δείχνει τον δρόμο και στις 10 Φεβρουαρίου. Και έχει μέλλον!
Του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ*
Η στόχευση Χριστόφια είναι μια συμφωνημένη λύση, δηλαδή κοινά αποδεκτή από τις δύο κοινότητες. Δεν θα επαναληφθεί το λάθος του 2004, που το σχέδιο Ανάν είχε τεθεί σε ταυτόχρονα χωριστά δημοψηφίσματα, με την ηγεσία των Ελληνοκυπρίων να μην το έχει αποδεχθεί.
Μέρες έντονων ανησυχιών, αλλά και ελπίδων, ζει η Κύπρος. Η αναζήτηση «λύσης από τους Κυπρίους για τους Κύπριους», όπως έχει ονομαστεί η διαδικασία των απευθείας συνομιλιών Χριστόφια - Ταλάτ, βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Η πρόσφατη επίσκεψη του Μπαν Κι Μουν στη Λευκωσία δεν συνοδεύτηκε από νέα προωθητικά στοιχεία, βοήθησε όμως να κρατηθεί ζωντανή η διαδικασία. «Παρατήρησή μου" -τόνισε ο γ.γ. του ΟΗΕ, ενημερώνοντας το Συμβούλιο Ασφαλείας στις 3/2/2010- "είναι πως η λύση είναι δυνατή και εφικτή», ενώ χαρακτήρισε τη διαπραγμάτευση «υπό κυπριακή ηγεσία και κυπριακής ιδιοκτησίας».
Πρόκειται για εξαιρετικά δύσκολη διαπραγμάτευση, που ήδη διαρκεί σχεδόν ενάμιση χρόνο, χωρίς να έχει φθάσει σε θέματα - «αγκωνάρια», όπως το εδαφικό και οι εγγυήσεις, ενώ βήματα προόδου έχουν γίνει στο συνταγματικό. Σωστό είναι το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων να αποτελεί η κοινή δήλωση Χριστόφια-Ταλάτ (23-5-200
, όπου αναφέρεται ότι «οι ηγέτες επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για μια διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, όπως ορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας». Ωστόσο, ζητούμενη παραμένει η ουσιαστική συμβολή της Άγκυρας στη θετική έκβαση της προσπάθειας, όπως επισημαίνει και πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών του Ευρωκοινοβουλίου. Παράλληλα, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί το ποιος θα είναι ο ηγέτης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας -ο Ταλάτ ή ο Έρογλου- μετά τις εκεί εκλογές στις 18.4.2010.
Κινδυνολογούν κάποιοι στην Ελλάδα και στην Κύπρο για την πορεία των διαπραγματεύσεων, αλλά, όπως λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στεφ. Στεφάνου, «οι επικρίσεις περί υποχωρήσεων και επικίνδυνων εκτροπών που διατυπώνονται είναι άδικες και ανυπόστατες» ("Αυγή", 10.1.2010). Η στόχευση Χριστόφια είναι μια συμφωνημένη λύση, δηλαδή κοινά αποδεκτή από τις δύο κοινότητες. Δεν θα επαναληφθεί το λάθος του 2004, που το σχέδιο Ανάν είχε τεθεί σε ταυτόχρονα χωριστά δημοψηφίσματα, με την ηγεσία των Ελληνοκυπρίων να μην το έχει αποδεχθεί. Επιπλέον, η τωρινή διαδικασία δεν προβλέπει «σχέδιο Μπαν Κι Μουν», διότι ο Δ. Χριστόφιας δεν δέχεται την επιδιαιτησία του ΟΗΕ, την οποία είχε δεχθεί ο Τ. Παπαδόπουλος το 2004. Επιδιώκεται συνολική λύση και συνολικά θα εκτιμηθεί το «πακέτο» που θα προκύψει -αν προκύψει- από τις διαπραγματεύσεις, θέση που επαναβεβαιώθηκε με το κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια - Ταλάτ, που διάβασε ο γ.γ. του ΟΗΕ, όπου δηλώνεται ότι «τίποτα δεν είναι συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθεί το όλον».
Με τέτοιες ασφαλιστικές δικλείδες δεν δικαιολογείται η κινδυνολογία. Άλλο ζήτημα είναι αν ορισμένοι -ανοιχτά ή συγκαλυμμένα- δεν θέλουν λύση δικοινοτικής - διζωνικής ομοσπονδίας. Το δυσάρεστο είναι ότι ο Δημ. Χριστόφιας δέχεται επιθέσεις από τους ίδιους τους εταίρους του στην κυβέρνηση. Ειδικότερα το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, κόμματα που εμφανίζονται ως συνεχιστές της κληρονομιάς του Μακάριου, φαίνεται πως ξεχνούν τι τράβηξε ο αείμνηστος Πρόεδρος από τους «υπερπατριώτες».
Ας θυμηθούμε ότι ήταν ο Μακάριος που έκανε το μεγάλο βήμα να αποδεχθεί τη διζωνική -δικοινοτική Ομοσπονδία, υπογράφοντας συμφωνία με τον Ντενκτάς το 1977, με τον ακόλουθο στόχο:
« 1. Μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική ομόσπονδη δημοκρατία.
2. Η περιοχή κάτω από τη διοίκηση κάθε κοινότητας θα συζητηθεί υπό το φως της οικονομικής βιωσιμότητας και παραγωγικότητας, καθώς και της ιδιοκτησίας.
3. Θέματα αρχών, όπως η ελευθερία διακίνησης, η ελευθερία εγκατάστασης, τα δικαιώματα περιουσίας και άλλα ειδικά θέματα είναι ανοικτά προς συζήτηση, λαμβανομένων υπόψη της θεμελιώδους βάσης για ένα διακοινοτικό ομόσπονδο σύστημα και ορισμένων πρακτικών δυσκολιών που ενδεχομένως εγερθούν από την τουρκοκυπριακή κοινότητα.
4. Οι εξουσίες και οι λειτουργίες της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης θα είναι τέτοιες ώστε να διασφαλίζουν την ενότητα της χώρας, έχοντας υπόψη τον δικοινοτικό χαρακτήρα του κράτους».
Δυστυχώς, ο Μακάριος πέθανε λίγους μήνες μετά. Αν ζούσε, ίσως το Κυπριακό να είχε πάρει καλύτερο δρόμο. Να προσθέσουμε (μια που οι επικριτές των προσπαθειών του Χριστόφια «ομνύουν» στην εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ), ότι η συμφωνία αυτή (όπως και η παρόμοια Κυπριανού - Ντενκτάς, το 1979), έχει ενσωματωθεί στα περί Κύπρου ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι, μετά την τραγωδία του 1974, ο Μακάριος είχε πλήρως πεισθεί για την ανάγκη της επαναπροσέγγισης των δύο κοινοτήτων. «Τάσεις σωβινιστικαί" -έλεγε επιστρέφοντας στην Κύπρο από την αυτοεξορία του- "παρωχημένων εποχών ή οιασδήποτε φύσεως προκαταλήψεις ούτε τους Ελληνοκυπρίους ούτε τους Τουρκοκυπρίους ωφελούν», συμπληρώνοντας ότι «η σκληρά πείρα του παρελθόντος πρέπει να είναι διδάσκαλος δι' αμφοτέρας τας πλευράς».
Ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζουν τον αγώνα που κάνει ο πρόεδρος Χριστόφιας για να κρατηθεί ζωντανή η ελπίδα. Έχουμε μαζί μας και τις δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Επιδιώκουμε το Κυπριακό να προβληθεί ως ευρωπαϊκό πρόβλημα. Το σχήμα «να βοηθήσει η Ευρώπη την Κύπρο» πρέπει να συμπληρωθεί με το «Η Κύπρος αγωνίζεται και για την Ευρώπη».
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι υπεύθυνος του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΝ
Δεν είμαι βέβαιος για το αν ο κόσμος θα γίνει καλύτερος, αλλά είμαι απολύτως βέβαιος για το ότι δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε το παιχνίδι όσο όλα τα χαρτιά δεν έχουν παιχτεί. Η μεταφορά είναι σκόπιμη: η ζωή είναι τζόγος. Με το να μην παίζεις, αρνείσαι οποιαδήποτε ευκαιρία να κερδίσεις. Παίζοντας και δρώντας δημιουργείς τουλάχιστον την πιθανότητα αλλαγής του κόσμου.
Υπάρχει η τάση να θεωρεί κανείς ότι αυτό που βλέπουμε σήμερα θα συνεχιστεί επ' άπειρον. Ξεχνάμε πόσες φορές έχουμε εκπλαγεί από την ξαφνική κατάρρευση θεσμών, από εκπληκτικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι άνθρωποι, από αναπάντεχα ξεσπάσματα ή εξεγέρσεις ενάντια σε τυραννίες, από το γκρέμισμα συστημάτων εξουσίας που φαίνονταν ανίκητα.
Αν κάτι αναδύεται από την ιστορία των προηγούμενων εκατό χρόνων, αυτό είναι το απολύτως απρόβλεπτο. Μια επανάσταση για την ανατροπή του τσάρου της Ρωσίας σε αυτή την καθυστερημένη ημι-φεουδαρχική αυτοκρατορία όχι μόνο αιφνιδίασε τις προχωρημένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, αλλά ξάφνιασε και τον ίδιον τον Λένιν, που έσπευσε να επιβιβαστεί σε ένα τραίνο για την Αγία Πετρούπολη.
Ποιος μπορούσε να προβλέψει τις αλλόκοτες μεταβολές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου; Το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ, την προέλαση του φαινομενικά ανίκητου γερμανικού στρατού στη Ρωσία και τις κολοσσιαίες απώλειες που προκάλεσε, το σταμάτημα στις πύλες του Λένινγκραντ, τα δυτικά σύνορα της Μόσχας και τους δρόμους του Στάλινγκραντ, την τελική ήττα του γερμανικού στρατού με τον Χίτλερ κρυμμένο στο καταφύγιό του περιμένοντας να πεθάνει.
Και έπειτα τον μεταπολεμικό κόσμο να παίρνει μια μορφή που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει: Την κινεζική επανάσταση, τη θυελλώδη και βίαιη Πολιτιστική Επανάσταση και ύστερα μία ακόμη ανατροπή, με την μεταμαοϊκή Κίνα να απορρίπτει τις ιδέες και τους θεσμούς της κάνοντας ανοίγματα προς τη Δύση και αγκαλιάζοντας τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, κάτι που εξέπληξε τους πάντες.
Κανείς δεν προέβλεψε ότι οι πρώην αυτοκρατορίες της Δύσης θα διαλύονταν τόσο γρήγορα μετά τον πόλεμο ούτε πόσο διαφορετικές θα ήταν οι κοινωνίες που θα προέκυπταν στα νεοσύστατα κράτη, από τον καλοπροαίρετο κοινοτικό σοσιαλισμό του Νιερέρε στην Τανζανία έως την τρέλα του Ιντι Αμίν στη γειτονική Ουγκάντα. Η Ισπανία ήταν μία ακόμη έκπληξη. Θυμάμαι έναν βετεράνο της Ταξιαρχίας Αβραάμ Λίνκολν να μου λέει ότι ο ισπανικός φασισμός δεν μπορούσε να ανατραπεί χωρίς έναν ακόμη αιματηρό πόλεμο. Ωστόσο, όταν πέθανε ο Φράνκο, δημιουργήθηκε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία ανοιχτή στους πάντες, τους σοσιαλιστές, τους κομμουνιστές, τους αναρχικούς.
Το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου άφησε δύο υπερδυνάμεις με τις δικές τους σφαίρες επιρροής. Ωστόσο δεν κατόρθωναν πάντα να διαμορφώνουν τις εξελίξεις, ακόμη και στα μέρη του κόσμου που βρίσκονταν κάτω από τον στενότερο έλεγχό τους. Η αποτυχία της Σοβιετικής Ένωσης να πετύχει τον στόχο της στο Αφγανιστάν, η απόφασή της να αποσυρθεί ύστερα από μια δεκαετία κατοχής, ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι ακόμη και η κατοχή πυρηνικών όπλων δεν εγγυάται την κυριαρχία πάνω σε έναν αποφασισμένο πληθυσμό. Οι ΗΠΑ αντιμετώπισαν την ίδια πραγματικότητα. Διεξήγαγαν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο στην Ινδοκίνα πραγματοποιώντας τους βαναυσότερους βομβαρδισμούς μιας μικροσκοπικής χερσονήσου στην παγκόσμια ιστορία και παρ' όλα αυτά αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν.
Στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων βλέπουμε καθημερινά νέα δείγματα για την αποτυχία των φαινομενικά ισχυρών να επιβληθούν στους φαινομενικά ανίσχυρους. Όπως στη Βολιβία και τη Βραζιλία, όπου τα κινήματα βάσης των εργαζομένων και των φτωχών εξέλεξαν νέους προέδρους που υπόσχονται να καταπολεμήσουν την καταστροφική εξουσία των επιχειρήσεων.
Κοιτώντας κανείς τον κατάλογο των μεγάλων εκπλήξεων, είναι σαφές ότι ο αγώνας για τη δικαιοσύνη δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπεται εξαιτίας της συντριπτικής δύναμης εκείνων που διαθέτουν τα όπλα και τα χρήματα και που φαίνονται ανίκητοι στην εμμονή τους να τα διατηρήσουν. Η δύναμη αυτή αποδείχτηκε επανειλημμένα ευάλωτη απέναντι σε ανθρώπινες αρετές λιγότερο μετρήσιμες από τις βόμβες και τα δολάρια: το ηθικό σθένος, την αποφασιστικότητα, την ενότητα, την οργάνωση, την αυτοθυσία, το πνεύμα, την εφευρετικότητα, το κουράγιο και την υπομονή.
Είτε απο τους μαύρους της Αλαμπάμα και της Νότιας Αφρικής είτε από τους αγρότες του Ελ Σαλβαδόρ, της Νικαράγουας και του Βιετνάμ είτε από τους εργάτες και τους διανοούμενους της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της ίδιας της Σοβιετικής Ενωσης. Κανένας ψυχρός υπολογισμός για τον συσχετισμό δυνάμεων δεν πρέπει να αποθαρρύνει ανθρώπους που έχουν πειστεί για το δίκιο του αγώνα τους.
Προσπάθησα σκληρά να μιμηθώ τους φίλους μου στον πεσιμισμό τους για τον κόσμο (είναι τελικά μόνο οι φίλοι μου, αλλά εξακολουθώ να συναντώ ανθρώπους που, παρά τα τρομακτικά πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους, μου δίνουν ελπίδα. Όπου και αν πάω συναντώ τέτοιους ανθρώπους. Ιδίως νέους ανθρώπους, στους οποίους και ανήκει το μέλλον.
Και πέρα από μια χούφτα ακτιβιστών, φαίνεται να υπάρχουν εκατοντάδες, χιλιάδες άλλοι που παραμένουν ανοιχτοί στις ανορθόδοξες ιδέες. Όμως δεν φαίνεται να γνωρίζουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου και έτσι, ενώ επιμένουν, το κάνουν με την απελπισμένη υπομονή του Σισύφου που χωρίς τέλος σπρώχνει τον βράχο του πάνω στο βουνό. Προσπαθώ να πω σε κάθε ομάδα ότι δεν είναι μόνη και ότι οι ίδιοι άνθρωποι που αποκαρδιώνονται από την απουσία ενός εθνικού κινήματος αποτελούν απόδειξη για τη δυνατότητα ενός τέτοιου κινήματος.
Οι επαναστατικές αλλαγές δεν έρχονται σε μια κατακλυσμική στιγμή (θα πρέπει να ανησυχούμε για τέτοιες στιγμές), αλλά σαν μια ατέλειωτη διαδοχή εκπλήξεων, μια ελικοειδής πορεία προς μια πιο αξιοπρεπή κοινωνία. Δεν χρειάζεται να εμπλακούμε σε μεγάλες, ηρωικές στιγμές για να συμμετάσχουμε στη διαδικασία της αλλαγής. Οι μικρές πράξεις, όταν πολλαπλασιάζονται από εκατομμύρια ανθρώπους, μπορούν να μετατραπούν στη δύναμη που καμιά εξουσία δεν μπορεί να καταστείλει, στη δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει τον κόσμο.
Ακόμη και όταν δεν "κερδίζουμε", υπάρχει η χαρά και η ικανοποίηση ότι συμμετείχαμε με άλλους ανθρώπους σε κάτι σημαντικό. Χρειαζόμαστε την ελπίδα. Ο αισιόδοξος δεν είναι απαραίτητα ένας μακάριος, ελαφρώς ανόητος τύπος που σφυρίζει μέσα στα σκοτάδια του καιρού μας. Το να είσαι αισιόδοξος σε δύσκολους καιρούς δεν σημαίνει να είσαι ανόητα ρομαντικός. Είναι κάτι που πηγάζει από το γεγονός ότι η ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια ιστορία όχι μόνο ανταγωνισμού και σκληρότητας, αλλά και συμπόνιας, αυτοθυσίας, κουράγιου και καλοσύνης.
Αυτό που επιλέγουμε να υπογραμμίσουμε σε αυτή την πολύπλοκη ιστορία θα καθορίσει τελικά τις ζωές μας. Αν βλέπουμε μόνο το χειρότερο, η δυνατότητά μας να δράσουμε καταστρέφεται. Αν θυμόμαστε εκείνους τους καιρούς και τα μέρη όπου οι άνθρωποι συμπεριφέρθηκαν με αληθινή μεγαλοπρέπεια, αυτό μας κινητοποιεί και δίνει τουλάχιστον την πιθανότητα να στρέψουμε τον κόσμο προς διαφορετική κατεύθυνση. Και όταν δρούμε, δεν χρειάζεται να περιμένουμε κάποιο ουτοπικό μέλλον. Το μέλλον είναι μια άπειρη αλληλουχία παρόντων και με το να ζούμε σήμερα όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να ζουν οι άνθρωποι σε πείσμα όλων των άσχημων πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, είναι από μόνο του μια υπέροχη νίκη.
ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ*
Με την κατάθεση του προγράμματος "Καλλικράτης" η κυβέρνηση κατάφερε να εγκλωβίσει τον αυτοδιοικητικό χώρο σε μια ατέλειωτη συζήτηση γύρω από τη συγκρότηση των ΟΤΑ. Καμία αναφορά δεν γίνεται στη ρύθμιση που αφορά την περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Κύριο ζητούμενο της θέσπισης των Περιφερειών για τη χώρα μας ήταν η σύγκλιση με τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Τελικά αυτό που καταφέραμε, εκτός από το θλιβερό προνόμιο των 5 από τις 10 φτωχότερες Περιφέρειες των 15, είναι η υποθήκευση του μέλλοντός μας στις διεθνείς χρηματαγορές και στα κερδοσκοπικά παιχνίδια.
Καταφέραμε όμως κι ένα άλλο πανευρωπαϊκό ρεκόρ, που δεν έχει τονιστεί ιδιαίτερα: πετύχαμε και τη μεγαλύτερο ενδοπεριφερειακή απόκλιση ,με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας να θεωρείται με βάση το ΑΕΠ η πλουσιότερη της Ελλάδας και ταυτόχρονα να έχει ένα νομό, την Ευρυτανία, με το χαμηλότερο ΑΕΠ στη χώρα. Και βέβαια η απόκλιση αυτή δεν αντικατοπτρίζεται μόνο στο εισόδημα, αλλά και στις συνθήκες διαβίωσης.
Η διεύρυνση του β΄ βαθμού Αυτοδιοίκησης στο επίπεδο των Περιφερειών, με την ανάδειξή τους σε Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση με αιρετό Περιφερειακό Συμβούλιο και αιρετό Περιφερειάρχη, που προβλέπει το πρόγραμμα "Καλλικράτης" -ζητούμενο εδώ και χρόνια για την αριστερά- αποτελεί θετική εξέλιξη. Όμως, ενώ οι σημερινές μονάδες των ΟΤΑ περιορίζονται από 1.030 σε 370 -πιστεύω ότι αυτή τη φορά θα πρυτανεύσουν ουσιαστικά κριτήρια στη συγκρότησή τους- δεν γίνεται καμία αναφορά για επανεξέταση της συγκρότησης των 13 Περιφερειών. Αντίθετα, θεσμοθετούνται επιπλέον 7 Γενικές Διοικήσεις για να λειτουργούν ως το μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας, που έχει πάντα ως στόχο την αιχμαλωσία της Αυτοδιοίκησης.
Τα ερωτήματα που μπαίνουν είναι πολλά. Θα σταθώ σε δύο:
α) Μπορεί μια τέτοια ρύθμιση να ανταποκριθεί στις ανάγκες για μια ανάπτυξη που θα αξιοποιεί τις τοπικές δυνατότητες, αλλά και θα διασφαλίζει την ενδοπεριφερειακή συνοχή; και
β) Γίνεται έτσι πράξη η αποκέντρωση, που αποτελεί εξαγγελία της κυβέρνησης, αλλά και αναγκαιότητα για μια σωστή διοικητική οργάνωση του κράτους;
Ασφαλώς όχι, γιατί ο αριθμός και τα όρια τόσο των Περιφερειών όσο και των Γενικών Διοικήσεων δεν προέκυψαν μέσα από διαδικασίες υπηρέτησης των παραπάνω κριτηρίων αλλά μέσα από στοχεύσεις που τις θέλουν να λειτουργούν ως όργανα της κεντρικής εξουσίας.
Όμως αυτές οι πολιτικές είναι που οδήγησαν στο να ενταχθούν οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες, ο μειονεκτικός χαρακτήρας των ορεινών περιοχών, η εμφάνιση θυλάκων υψηλής ανεργίας και η περιβαλλοντική υποβάθμιση πολλών περιοχών.
Είναι ο διορισμένος Περιφερειάρχης που διαμόρφωσε τοπικές και περιφερειακές πολιτικές και θα είναι από αύριο στη θέση του ο Γενικός Διοικητής. Κι αυτό γιατί, μη υπάρχοντος ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης, μεταφέρθηκε η αναζήτηση της αναπτυξιακής ταυτότητας της χώρας στις Περιφέρειες ώς σήμερα και στις Γενικές Διοικήσεις αύριο, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα την επικράτηση λογικών κατανομής των κονδυλίων και όχι αποδοτικής αξιοποίησής τους.
Η σημερινή εικόνα των Περιφερειών, με την Αττική να συγκεντρώνει το 50% του πληθυσμού της χώρας και το 50% της οικονομικής δραστηριότητας, τις Περιφέρειες που γειτνιάζουν με αυτήν να βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση από την πρωτεύουσά της και τις υπόλοιπες Περιφέρειες να αναπτύσσονται γύρω από τις μεγάλες πόλεις και τους κεντρικούς οδικούς άξονες, δεν πρέπει να συνεχιστεί.
Οφείλουμε όλοι και ιδιαίτερα η αριστερά να καταθέσουμε συγκεκριμένες προτάσεις για τη συγκρότηση των ΟΤΑ και των Περιφερειών, με στόχο να αντιμετωπιστεί το μεγάλο πρόβλημα της ανομοιογένειας που υπάρχει από πλευράς ΑΕΠ και κοινωνικών υποδομών μεταξύ των αυτοδιοικητικών μονάδων της χώρας, αλλά και να αποκτήσει η αποκέντρωση ουσιαστικό περιεχόμενο.
Για να μπορέσει ο ΣΥΝ να ανταποκριθεί σ' αυτή την πρόκληση απαιτείται να προηγηθεί η Περιφερειακή και Οργανωτική του συγκρότηση, πράγμα που δυστυχώς εδώ και χρόνια αποτελεί ζητούμενο για το κόμμα.
* Ο Βαγγέλης Αποστόλου είναι μέλος Π.Γ. ΣΥΝ, πρώην βουλευτής Εύβοιας
«Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι η ιστορία των μετακινήσεων και των μεταναστεύσεων. Όσοι και όσες το αγνοούν αυτό, αγνοούν μάλλον και μεγάλο μέρος της ελληνικής ιστορίας.
Όσοι και όσες κάνουν πως το αγνοούν, απλά επενδύουν στα φοβικά σύνδρομα και δεν μιλάνε την γλώσσα της αλήθειας.
Και όσοι το αγνοούν και όσοι κάνουν πως δεν το ξέρουν, δεν μπαίνουν στον κόπο να αναζητήσουν τα αίτια του φαινομένου. Η ανάλυσή τους, η επιχειρηματολογία τους η πολιτική τους πρόταση περιορίζεται σε όλα τα άλλα και κυρίως στις συνέπειες.
Και οι δύο κατηγορίες έχουν προσχωρήσει πλήρως σε μία απαράδεκτη ορολογία και σε ρατσιστικά στερεότυπα. «Λαθρομετανάστες», λες και υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. «Επιχειρήσεις σκούπα», λες και μιλάμε για απορρίμματα. «Στρατόπεδα συγκέντρωσης» λες και η ανθρωπότητα επέστρεψε στον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Με λύπη μου έχω παρατηρήσει πως έχετε προσχωρήσει και εσείς κύριε πρωθυπουργέ στο πολιτικό σύστημα που χρησιμοποιεί αυτήν την ορολογία από την προεκλογική περίοδο του 2009.
Διαγράφετε και εσείς, κύριε πρωθυπουργέ, τους λόγους και τις αιτίες που οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά και την μετανάστευση.
Το φαινόμενο της μετανάστευσης στη σύγχρονη μορφή του, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και το οικονομικό σύστημα που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια, έχοντας τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο. Οι θεοποιημένες αγορές, αυτές που σήμερα κερδοσκοπούν σε βάρος της χώρας, διαμόρφωσαν συνθήκες πολέμου, τεράστιας φτώχειας και διατροφικής κρίσης. Το αποτέλεσμα, ένα από τα αποτελέσματα, ήταν σημαντικότατα τμήματα του πληθυσμού να εγκαταλείπουν τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου σε αναζήτηση καλύτερης τύχης.
Οι ίδιες αγορές, οι ίδιοι διεθνείς οίκοι, με τους οποίους πρέπει, όπως λέει η κυβέρνηση, να επανακτήσουμε την εμπιστοσύνη τους, ευθύνονται και για την τεράστια περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κλιματική αλλαγή. Συγκρατήστε τον όρο «περιβαλλοντικοί πρόσφυγες». Πολύ σύντομα θα γίνει ευρύτερα γνωστός και ο αριθμός του θα είναι εξίσου μεγάλος με τα σημερινά μεταναστευτικά ρεύματα.
Η μετανάστευση αφορά όλη την Ευρώπη. Φυσικά και εκεί θριαμβεύει η ίδια υποκρισία που θριαμβεύει και στη χώρα μας. Τη ίδια ώρα που η Ευρώπη του Σαρκοζί και του Μπερλουσκόνι γίνεται ένα σιδερόφρακτο κάστρο, αναζητά 20 εκατομμύρια μετανάστες μέχρι το 2030 λόγω γήρανσης και έλλειψης εργατικών χεριών. Την ίδια ώρα που το κεφάλαιο έχει πλήρη ελευθερία διακίνησης με όλους τους νόμιμους και νομιμοφανείς τρόπους, η ελευθερία διακίνησης προσώπων περιορίζεται μόνο στους ευρωπαίους πολίτες.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η θέση της αριστεράς για την μετανάστευση είναι η άρση των αιτιών που δημιουργούν κα γιγαντώνουν τα μεταναστευτικά ρεύματα. Αυτό σημαίνει την ήττα του νεοφιλελευθερισμού, την μείωση των ανισοτήτων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών. Όχι μόνο γιατί αποτελούν τμήμα της σύγχρονης εργατικής τάξης και συγκεκριμένα του πιο ευάλωτου κομματιού της. Αλλά γιατί ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό, την ξενοφοβία συνδέεται με την εμβάθυνση της δημοκρατίας, βασίζεται σε αξίες οικουμενικές, την ελευθερία του ατόμου, την δυνατότητα να απολαμβάνει από κοινού και ισότιμα τα αγαθά του παραχθέντος κοινωνικού πλούτου.
Έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που ήμασταν χώρα εξαγωγής μεταναστών. Περισσότερες από τότε που ήμασταν χώρα προσφύγων. Από το 1990 κυρίως, η Ελλάδα είναι χώρα υποδοχής μεταναστών. Με την τελευταία απογραφή του πληθυσμού, το 2001, οι αλλοδαποί αποτελούν το 7% του πληθυσμού, με πραγματικό μεταναστευτικό πληθυσμό γύρω στο 10%. Από αυτούς, το 80% αποτελείται από εν δυνάμει οικονομικώς ενεργά άτομα. Οι μετανάστες -εργαζόμενοι στη συντριπτική τους πλειονότητα- καταλαμβάνουν τις επισφαλείς, υψηλής εκμετάλλευσης και χαμηλών αμοιβών θέσεις εργασίας, ενώ συνεισφέρουν σχεδόν αποκλειστικά τη μισθωτή εργασία που είναι απαραίτητη στην ελληνική γεωργία.
Όλες οι νομοθετικές απόπειρες ήταν στρεβλές, αποσπασματικές και αντιμετώπισαν το φαινόμενο φοβικά. Ενίσχυσαν όλους τους μύθους πως για ότι κακό συνέβαινε σε αυτόν τον τόπο, ακόμα και για τον κακό μας τον καιρό, υπεύθυνοι ήταν οι μετανάστες. Και δυστυχώς όλες οι απόπειρες νομιμοποίησης ήταν αποκλειστικά εισπρακτικές. Παράβολα υπέρογκα, κάθε αίτηση ανανέωσης συνοδευόταν από ένα ακόμα χαράτσι. Αξίζει να σημειώσουμε πως τα έσοδα από αυτές τις διαδικασίες που αφήνουν σε ημιπαρανομία εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, είναι μεγαλύτερα από όσα φορολογούνται οι πατριώτες μας εφοπλιστές, που έχουν έδρα το Λονδίνο και κάμποσες off-shore εταιρείες κάπου στον Ειρηνικό ωκεανό.
Ο φαύλος κύκλος της νομιμότητας και της παρανομίας είναι ο ορίζοντας για την πλειονότητα των μεταναστών και των μεταναστριών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Ένας φαύλος κύκλος που επιτρέπει να ανθεί η εκμετάλλευση, τα διαμεσολαβητικά κυκλώματα, η καταναγκαστική πορνεία, η αστυνομική βία, ο παραλογισμός και η άγνοια από την πλευρά της δημόσιας διοίκησης. Μια εξωφρενική γραφειοκρατική διαδικασία εξελίσσεται εδώ και χρόνια, με διάφορα συναρμόδια υπουργεία, ενώ οι φάκελοι των μεταναστών πηγαινοέρχονται μεταξύ δήμων, υπουργείου Εσωτερικών, Δημοσίας Τάξης, νομαρχιών, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες άδειες να εκκρεμούν.
Οι μύθοι που καλλιεργήθηκαν έντεχνα για τον κακό, κλέφτη, εγκληματία μετανάστη σκέπασαν και μερικές ακόμα αλήθειες. Ας υποθέσουμε πως πραγματοποιείται αύριο κιόλας το όνειρο των οπαδών της φυλετικής καθαρότητας και η χώρα αδειάζει από όλους τους μετανάστες. Ρωτήστε τον κ. Λοβέρδο τι θα συμβεί στα ήδη ελλειμματικά ασφαλιστικά ταμεία. Ρωτήστε την κ. Μπατζελή τι θα συνέβαινε στην ήδη καταρρέουσα αγροτική οικονομία. Ρωτήστε τον κ. Παπακωνσταντίνου ποια θα ήταν η επιδείνωση σε όλους τους μακροοικονομικούς δείκτες.
Δεν είχαμε την παραμικρή αμφιβολία πως το πολιτικό σύστημα θα ανακάλυπτε έναν ακόμα εσωτερικό εχθρό στο πρόσωπο του μετανάστη και του πρόσφυγα. Ήμασταν απολύτως βέβαιοι πως η ακροδεξιά και τα μέσα ενημέρωσης θα έβρισκαν πεδίο δόξης λαμπρό για να ενισχύσουν εκλογικά ποσοστά και ποσοστά τηλεθέασης. Ακόμα και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, που έβλεπαν με ικανοποίηση το φτηνό εργατικό δυναμικό να χτίζει Ολυμπιάδες, σήμερα με την οικονομική κρίση, δεν τους έχουν ανάγκη. Εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες εργαζόμενοι βγαίνουν στην ανεργία από την «σοσιαλιστική κυβέρνηση», δημιουργούν στρατιές ανέργων που θα καλύψουν τα κενά στις «μαύρες» και επικίνδυνες εργασίες. Ακόμα και τα «κηρύγματα μίσους» από τον άμβωνα, του Άνθιμου και άλλων μητροπολιτών, ήμασταν βέβαιοι πως θα πολλαπλασιαστούν.
Αυτό που δεν περιμέναμε όμως να συμβεί τόσο γρήγορα, ήταν η τρικομματική συναίνεση και στα κοινωνικά θέματα. Η συναίνεση στα οικονομικά θέματα ήταν ένα σοβαρό ενδεχόμενο, άλλωστε οι επιλογές ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας και Λάος δεν είναι τόσο διακριτές. Δεν ήταν όμως στο ζήτημα της πολιτογράφησης και της ιθαγένειας.
Πριν δύο χρόνια, με μία συμβολική ενέργεια ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των παιδιών που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και σπούδασαν στη χώρα μας και για το ελληνικό κράτος δεν υπάρχουν. Προσήλθα στο προεδρικό μέγαρο συνοδευόμενος με ένα από αυτά τα παιδιά. Όταν κάνεις τέτοιες ενέργειες, κόντρα στο πρωτόκολλο και στην κοινή γνώμη, δεν μπορείς να φανταστείς ότι θα συναντήσεις τέτοια αποδοχή από το σύνολο σχεδόν του τύπου, των μέσων ενημέρωσης και των πολιτών. Θέλω ειδικά να σταθώ στη θέρμη με την οποία υποδέχτηκαν ένα άνθρωπο χωρίς χαρτιά ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Στεφανόπουλος και ο νυν πρόεδρος κ. Παπούλιας.
Στο ΠΑΣΟΚ δόθηκε η ευκαιρία να κάνει μία σημαντική τομή, να αλλάξει την φιλοσοφία, να αλλάξει την αντίληψη, για ένα θέμα που έχει ταλανίσει την ελληνική κοινωνία, όχι από χτες, αλλά σε όλο τον πολυτάραχο βίο αυτής της χώρας.
Κύριε πρωθυπουργέ, κύριε αρχηγέ της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αυτή η χώρα ήταν εθισμένη να αφαιρεί και όχι να δίνει ιθαγένεια. Ρωτήστε τους χιλιάδες δημοκράτες και κομμουνιστές πολίτες, που είχαν αυτήν την μεταχείριση από το εκδικητικό ελληνικό κράτος. Τότε το ελληνικό κράτος είχε άλλους εσωτερικούς εχθρούς να ασχοληθεί.
Στο ΠΑΣΟΚ σας δόθηκε η δυνατότητα να ανοίξετε νέους δρόμους, να σπάσετε την μονοκρατορία του δικαίου του αίματος. Χάνετε την ιστορική ευκαιρία για ένα νέο δίκαιο της ιδιότητας του πολίτη, απαλλαγμένο από αγκυλώσεις. Χάνετε την ευκαιρία για εισαγωγή στοιχείων δικαίου του εδάφους στην απόλυτη ηγεμονία του δικαίου του αίματος, χάνετε την ευκαιρία της κοινωνικής συσσωμάτωσης, που ανέφεραν μέχρι και τα επαναστατικά διατάγματα αυτού του τόπου.
Ήταν ανάγκη η ουσιαστική πρόσβαση στην ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα, όπως επίσης και η αναγνώριση πολιτικών δικαιωμάτων σε μετανάστες μόνιμης εγκατάστασης. Η αρχική διαβούλευση ήταν σημαντική εξέλιξη παρά τους περιορισμούς, τις ασάφειες και τις κρυμμένες παγίδες. 40 μέρες αντέξατε στις κραυγές και στα μισαλλόδοξα κηρύγματα. Κάνατε ένα βήμα μπροστά και ύστερα δέκα πίσω. Έπιασαν τόπο τα κηρύγματα μίσους, η πίεση που δεχτήκατε από δεξιά και ακροδεξιά, ακόμα και μέσα από μέσα από το ίδιο σας το κόμμα. Το μόνο που σκεφτήκατε είναι η πρόσθεση πολιτικού κόστους στο ήδη υπάρχον, από τα οικονομικά μέτρα που λάβατε. Πετύχατε, μετά την συναίνεση στο πρόγραμμα σταθερότητας, την συναίνεση και «την πολιτική μέθοδο των τριών» και στα κοινωνικά θέματα.
Δεν αντιλαμβάνεστε όμως πως με αυτήν την πολιτική κατευνασμού προς τα δεξιά και τα ακροδεξιά, τους δίνετε την πολιτική ηγεμονία. Το ψαλίδι του κ. Ραγκούση έκοψε και έραψε, τόσο ώστε όλοι οι πολέμιοι του νομοσχεδίου, να αναγνωρίζουν σε αρκετά σημεία τον εαυτό τους. Μόνο τη γλώσσα του νομοσχεδίου να παρατηρήσει κανείς, διαπιστώνει πως η μεγάλη σας σκοτούρα ήταν πως δεν θα αντιδράσει ήπια ο κ. Σαμαράς και εντονότερα ο κ. Καρατζαφέρης. Δεν θέλετε να δώσετε αυτήν την μάχη κύριε πρωθυπουργέ? Θα την πάρουμε εμείς πάνω μας αυτήν την μάχη. Μέσα και έξω από την Βουλή. Όπως θα πάρουμε πάνω μας τις μάχες για το πρόγραμμα σταθερότητας, τα εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα, το περιβάλλον.
Κύριε πρωθυπουργέ, υποχωρήσατε την ώρα που άντεξαν και έδωσαν το παράδειγμα ο αρχιεπίσκοπος και ο πατριάρχης. Για αυτό και τους στοχοποίησαν οι άθλιες φυλλάδες.
Υποχωρήσατε κύριε Ραγκούση, ώστε τελικά τα παιδιά δικαιούχοι να μην ξεπερνούν το 15% του συνόλου των 200.000 παιδιών.
Υποχωρήσατε στην αναγνώριση των αυτονόητων, που θα σας πίστωναν στο ΠΑΣΟΚ, δεκαετίες αγώνων του αντιρατσιστικού και δημοκρατικού κινήματος.
Βρήκατε όλες εκείνες τις ασφαλιστικές δικλείδες που θα αποτρέψουν και θα δυσκολέψουν τις αιτήσεις πολιτογράφησης. Με τις νέες ρυθμίσεις του κ. Ραγκούση «φως» θα δουν 130 άνθρωποι επί μακρόν διαμένοντες, 120 ανιθαγενείς, 14.000 με δελτίο διαμονής με πενταετία. Δεν δίνετε καμία ελπίδα σε όσους έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο- και αυτό είναι πολιτική σας επιλογή.
Ταυτόχρονα ζητάτε εξοντωτικά παράβολα, συνεχίζοντας την παράδοση των εισπρακτικών μέτρων.
Ζητάτε τρεις συστατικές επιστολές, λέγοντας ανερυθρίαστα πως μπορεί, αυτοί οι τρεις που θα την δώσουν, να περάσουν από την επιτροπή πολιτογράφησης για μία «φιλική κουβέντα».
Επικαλείστε φυσικά τους λόγους «δημόσιας ή εθνικής ασφάλειας». Αλλά εν έτει 2010, η αναιτιολόγητη επίκληση λόγων εθνικής ασφάλειας, κλείνει το μάτι στο ιδιώνυμο.
Και φυσικά δεν ξεχνάτε τα τεστ γλώσσας, πολιτικής αγωγής και ιστορίας από την επιτροπή πολιτογράφησης. Δεν θέλω να σκέφτομαι πόσοι Έλληνες θα τα κατάφερναν σε αυτά τα τεστ.
Πάντως όσοι πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες και παιδιά μεταναστών περάσουν για εξέταση στο μάθημα της ιστορίας, μην τους ρωτήσετε
Ποιας χώρας το Σύνταγμα έδινε με απλές προϋποθέσεις το δικαίωμα σε έναν ξένο να γίνει πολίτης της μετά από τρία χρόνια. Η απάντηση, η Ελλάδα στο Σύνταγμα της Τροιζήνας το 1827, θα τους δημιουργήσει την εντύπωση πως αυτή η χώρα τρέχει με 183 χρόνια και ταχύτητα στο παρελθόν.
Μην τους ρωτήσετε ποια χώρα άργησε τόσο πολύ να θεσπίσει την ισότιμη και με πλήρη δικαιώματα ψήφο των γυναικών πολιτών του. Η απάντηση, η Ελλάδα το 1956, δεν αποτελεί τιμή για την χώρα που θέλουν να γίνουν πολίτες της.
Μην τους ρωτήσετε για ποιους, η εφημερίδα «Καθημερινή», που εκπροσωπούσε ολόκληρο πολιτικό κόσμο, έγραψε το 1928 «δεν τους θέλουμε ούτε ως ψηφοφόρους, ούτε ως εκλογείς, ούτε ως εκλέξιμους, ούτε ως πολίτας δικαιούμενους να κυβερνούν την Ελλάδα». Η απάντηση, για τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, μάλλον θα τους κάνει να σκεφτούν πως αυτός ο τόπος δεν μπορεί να φερθεί ανθρώπινα στα δικά του παιδιά, στα δικά μας θα το κάνει?
Και από την νεότατη πολιτική ιστορία, μην τους ρωτήσετε ποιος πολιτικός τον Μάρτη του 2007 δήλωνε στην εφημερίδα τα Νέα πως « η ερμαφρόδιτη αυτή κατάσταση προσβάλλει τους μετανάστες και την εικόνα της χώρας, από την στιγμή που γεννιέται ένα παιδί πρέπει να παίρνει αυτόματα την υπηκοότητα του συγκεκριμένου κράτους και βεβαίως αν θέλει και της χώρας από την οποία προέρχεται η οικογένεια του». Η απάντηση, ο κ. Καρατζαφέρης που ενάμιση χρόνο μετά ηγείται της σταυροφορίας της καθαρότητας και του δημοψηφίσματος, δεν θα τους κάνει να μειδιάσουν για αυτόν και τις πολιτικές του κωλοτούμπες, αλλά για εσάς κύριε πρωθυπουργέ που υποχωρείτε στις απαιτήσεις του.
Θα την πάρουμε εμείς την μάχη αυτή, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, στην πλάτη μας. Δεν σταματά η κινητικότητα της ιστορίας και των ανθρώπων. Και μαζί της προχωρούν όσοι και όσες κέντρο της πολιτικής τους έχουν τον άνθρωπο και αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η ισότητα, η αδελφοσύνη. Και μαζί της προχωρούν όσοι και όσες θέλουν ένα άλλο κόσμο, που δεν θα κυριαρχεί η αγορά και οι ανάγκες της, δεν θα γκετοποιεί εργατική τάξη και μετανάστες, δεν θα στέλνει στο οικονομικό και εκπαιδευτικό περιθώριο παιδιά, δεν θα χτίζει τοίχους για τον εξωτερικό εχθρό και φυλακές για τον εσωτερικό εχθρό.»
8/2/2010
Καμιά θυσία για τα κέρδη τους
Να ανατρέψουμε το Πρόγραμμα Σταθερότητας
Η επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων και του συνόλου των κοινωνικών στρωμάτων της χώρας, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κλιμάκωση.
Το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) είναι μια αντιμεταρρύθμιση που εάν τελικά επιβληθεί, θα υποβαθμίσει σοβαρά το εργατικό εισόδημα και θα διαλύσει το δημόσιο τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών.
Η Ελλάδα καταδικάζεται από την κυβέρνηση στο ζυγό του αναποτελεσματικού και παράλογου Συμφώνου Σταθερότητας.Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ευθυγραμισμένες με τις πολιτικές των Βρυξέλλών και της γραφειοκρατίας της ΕΕ αφού για 25 χρόνια ζητούσαν διαρκώς νέες θυσίες στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της ανταγωνιστικότητας τώρα πιέζουν για την επιβολή ακόμα πιο σκληρών μέτρων σε μια κοινωνία που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει.
Το ΠΣΑ προβλέπει τριετές(!) πάγωμα όλων των μισθών και μείωση αποδοχών στο δημόσιο τομέα που θα συμπαρασύρει και τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα. Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) προειδοποίησε ήδη τη ΓΣΕΕ ότι ακόμη κι αν δεχθεί το αίτημά της για αυξήσεις-ψίχουλα στο ύψος του πληθωρισμού θα πρέπει οι εργαζόμενοι να δεχθούν τις μαζικές απολύσεις που θα ακολουθήσουν.
Η αύξηση των φόρων επιβαρύνει τη μεγάλη πλειοψηφία των μισθωτών (μείωση αφορολόγητου) και τη λαϊκή κατανάλωση (αύξηση έμμεσων φόρων και ΦΠΑ), ενώ το κεφάλαιο και η κερδοσκοπία μένουν προκλητικά στο απυρόβλητο. Οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και στις προσλήψεις σημαίνει ότι ούτε το σημερινό επίπεδο αθλιότητας στην εκπαίδευση, την περίθαλψη και την πρόνοια δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί.
Στο ασφαλιστικό, αφού οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενθάρρυναν τη λεηλασία στα αποθεματικά των Ταμείων, ο υπουργός Εργασίας προωθεί πλέον τη μετάβαση στο «σύστημα τριών πυλώνων» που δεν τόλμησε να προτείνει ευθέως ούτε ο Γιαννίτσης ούτε ο Αλογοσκούφης. Το κράτος θα εγγυάται μια ελάχιστη «εθνική σύνταξη» της τάξης του σημερινού ΕΚΑΣ των 360 ευρώ, ενώ όλα τα υπόλοιπα θα παραπέμπονται στην «ατομική αποταμίευση» κάθε εργαζόμενου και στις τρομερές «ευκαιρίες» της αγοράς.
Ενώ η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός σε όλους τους τόνους μας καλούν να πληρώσουμε εμείς, οι εργαζόμενοι, την κρίση, δεν θίγουν την κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών, τη φορολογική ασυλία του μεγάλου κεφαλαίου, τη συστηματική φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή των πλουσίων, τα 28 δις που πριν λίγους μήνες χαρίστηκαν στις τράπεζες. Η κρίση για κάποιους είναι καταστροφή και για άλλους είναι ευκαιρία νέας κερδοφορίας.
Καμιά αυταπάτη και ανοχή δεν πρέπει να υπάρξει γι'αυτές τις πολιτικές. Η κυβέρνηση οδηγείται - κάτω από τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας, κάτω από τις απαιτήσεις των «αγορών», κάτω από το βάρος των ντόπιων τραπεζιτών και βιομηχάνων- να φορτώσει την κρίση σ'αυτους που δεν ευθύνονται καθόλου γι'αυτή.
Για να ανατρέψουμε την πολιτική τους, θα χρειαστούμε μια γενικευμένη ανάταση του κινήματος αντίστασης, μια αναγέννηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
Η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη πρέπει να πετύχει !
Εμπρός για πανεργατική απεργία !
Η απεργία στις 10 Φλεβάρη είναι μια πρώτη απάντηση απέναντι στην κυβερνητική επίθεση. Η ΓΣΕΕ -με καθοριστικές ευθύνες της ΠΑΣΚΕ αλλά και της ΔΑΚΕ- υψώνει αυτή την ώρα λευκή σημαία. Χρειάζεται να επιδιώξουμε και σε χώρους του ιδιωτικού τομέα να κηρύξουν εκείνη τη μέρα απεργίες ενάντια στην εισοδηματική πολιτική.
Όσο μεγαλύτερη είναι η επιτυχία της απεργίας στις 10 Φλεβάρη, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι πιέσεις στην ηγεσία της ΑΔΕΔΥ να συνεχίσει τις κινητοποιήσεις και στην ηγεσία της ΓΣΕΕ να αφήσει το διάλογο με την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ και να ακολουθήσει στους απεργιακούς αγώνες. Καθοριστικός παράγοντας για την κλιμάκωση της αντίστασης θα είναι η οργάνωση και ο συντονισμός στην βάση των πρωτοβάθμιων σωματείων.
Όλοι μαζί να οργανώσουμε μια πραγματικά απεργιακή απάντηση. Όπως τότε που ανατρέψαμε το ασφαλιστικό του Σημίτη-Γιαννίτση. Σήμερα μπορούμε και πρέπει να τους σταματήσουμε!
" Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις
" Φορολογία στους πλούσιους και στα κέρδη
" Όχι στην ελαστική απασχόληση - Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους
" Λεφτά για τις κοινωνικές δαπάνες - Όχι για εξοπλισμούς
" Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις
" Να επανακτήσει το δημόσιο τις επιχειρήσεις στρατηγικής και κοινωνικής σημασίας
" Όχι στις απολύσεις και την ανεργία - Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και νέες θέσεις εργασίας
" Κάτω τα χέρια απ΄ τα ταμεία - Δημόσιο Κοινωνικό Σύστημα Ασφάλισης
ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 27, ΠΑΤΡΑ ΤΗΛ 2610220600, FAX 2610278923 email syn.achaias@gmail.com